Δάσκαλος –Μαθητής

 

Στην πορεία της ζωής μου μέχρι σήμερα βρέθηκα πολλές φορές στην θέση του μαθητή και αργότερα στην θέση του δασκάλου.


Και κατά συνέπεια βρέθηκα αντιμέτωπη με την ομορφιά καθώς και των δυσκολιών που απορρέουν από μια τέτοια σχέση.

 

Από την πλευρά της δασκάλας του Ρεικι που βρίσκομαι τώρα θα επιχειρήσω να κάνω μια ανάλυση στο φλέγον αυτό ζήτημα που χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή και λεπτότητα.

 

Από την στιγμή που γεννιόμαστε και κατά την διάρκεια της ζωής μας συναντούμε πολλούς δασκάλους στο πνευματικό μας μονοπάτι. Αυτοί χωρίζονται στους Τυπικούς και στους Άτυπους.
Τυπικοί δάσκαλοι είναι οι γονείς, οι συγγενείς, δάσκαλοι στο σχολείο, καθηγητές, εκπαιδευτές, συγγραφείς, άνθρωποι που μιλούν μέσα από άρθρα, βιβλία, κινηματογραφικά έργα.

 

Άτυποι είναι οι δάσκαλοι τους οποίους επιλέγουμε συνειδητά για μικρό ή και για μεγαλύτερο διάστημα.

 

Γιατί όμως χρειαζόμαστε έναν δάσκαλο?


Η εμπειρία μου έδειξε ότι με τα μάτια μας μόνο δεν μπορούμε να «δούμε» τον εαυτό μας. Μέσα από έναν καθρέπτη βλέπουμε πιο εύκολα τους φόβους, τα μπλοκαρίσματα ,τις περιοχές που χρειάζονται θεραπεία.


Μέσα από τον δάσκαλο ,μέσω παρόμοιων σχέσεων φωτίζεται το δικό μας θέμα. Το συνειδητοποιούμε πιο εύκολα και έτσι οδηγούμαστε στην συναισθηματική θεραπεία.
Κάποιοι νομίζουν ότι επειδή έχουν απευθείας προσωπικές συζητήσεις με την ανώτερη δύναμη και τον ανώτερο εαυτό τους ένας δάσκαλος δεν τους είναι απαραίτητος για την πνευματική τους εξέλιξη.


Προσωπική μου γνώμη είναι ότι ο Ανώτερος εαυτό μας καθώς και η Ανώτερη Δύναμη μπορούν εφόσον έχουμε ισχυρή σύνδεση και πιστεύω να μας δώσουν απαντήσεις και οδηγίες που χρειαζόμαστε για τον τρόπο που θα περπατήσουμε στο μονοπάτι της Αλήθειας μας.


‘Όμως χωρίς την βοήθεια και την εξάσκηση από έναν δάσκαλο ίσως να μην μπορούμε να γειώσουμε τεχνικές και γνώση στην σωστή τους θέση στην καθημερινή ζωής μας.

 

Ένας πνευματικός δάσκαλος μας δείχνει τον τρόπο να βαδίσουμε και να βρούμε τον Δρόμο για την προσωπική μας εξέλιξη. Μας βοηθάει να εξερευνήσουμε ένα ξένο περιβάλλον που δεν το γνωρίζουμε .Είναι ένας έμπιστος οδηγός, τίποτα περισσότερο, τίποτα λιγότερο.


Εμείς καλούμαστε να δράσουμε, να κινηθούμε, να διαλέξουμε κατεύθυνση και να επιλέξουμε αυτά που πρέπει να κάνουμε.

 

Ένας δάσκαλος του Ρεικι δεν είναι και απαραίτητα ένας πνευματικός δάσκαλος. Χρειάζεται να έχει την ικανότητα και να γνωρίζει πώς να συντονίζει και να εκπαιδεύει τους άλλους .
Οι δάσκαλοι του Ρείκι μπορούν να γίνουν πνευματικοί δάσκαλοι εφόσον συνεχίσουν να δουλεύουν πάνω στην προσωπική τους ανάπτυξη και εξέλιξη.

 

Πολλοί αναζητούν να επωφεληθούν από τον εσωτερισμό για να πετύχουν π.χ. κέρδη σε χρήματα ,θέση, κύρος ,αγάπη κλπ.


Καθετί ανθρώπινο έχει τέλος οπότε είναι και μη τέλειο, Ατελές. Το να απαιτούμε τελειότητα δείχνει έλλειψη γνώσης της ανθρώπινης φύσης.


Όταν εκπαιδεύουμε άλλους θα πρέπει να επαναλαμβάνουμε ότι ίσως αύριο να υπάρχουν καλύτερες τεχνικές.


Ενας πνευματικός δάσκαλος προκαλεί τους μαθητές του να αμφισβητούν κάθε απόψή του και πιστεύω του ώστε να γίνουν ανεξάρτητοι και να αναπτύξουν έναν υπεύθυνο τρόπο σκέψης.
Κατά συνέπεια δεν απαιτούν «τυφλή πίστη». Σκοπός του κάθε δασκάλου είναι να προάγει την ανθρώπινη εξέλιξη και όχι να κατοχυρώσει και να περάσει τα προσωπικά του «θέλω» μέσω των ανθρώπων που διδάσκει.

 

«Πίνουμε» και από άλλες πηγές. Μαθαίνουμε και από άλλους δασκάλους.

Ενας πνευματικός δάσκαλος βοηθάει  μέσα από την βαθιά του αγάπη και τα ειλικρινά του συναισθήματα τους μαθητές να αναπτυχθούν υπεύθυνα και να μεγαλώσει η συνειδητότητά τους ακόμα και αν είναι ενάντια των δικών του απόψεων.

 

Ο Μαθητής κερδίζει από μια μακρά εκπαίδευση. Οσο πιο βαθειά είναι η σχέση και η εμπιστοσύνη που εχει αναπτυχθεί τόσο πιο ουσιαστική η μεταμόρφωση.

 

Ποια είναι όμως η στιγμή που περνάμε στην φάση της «αποκοπής» από τον ενίοτε δάσκαλο?
Το κόψιμο της χορδής είναι απαραίτητο μετά από μια περίοδο 2-5 χρόνων για να μην υπάρχουν εξαρτήσεις.


Το τέλος μιας περιόδου πνευματικής εκπαίδευσης δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχει τίποτα άλλο να διδαχθούμε.


Αφού κοπεί η χορδή υπάρχει η δυνατότητα μιας υγιούς ισόπλευρης συνεργασίας.

Οι πνευματικοί δάσκαλοι δεν  προτείνουν λύσεις σε προβλήματα και δεν αναδεικνύουν αλήθειες. Αντίθετα ψάχνουν για πληροφορίες και δυνατότητες/ικανότητες που μπορούν να χρησιμοποιηθούν πρακτικά ώστε να κάνουν τους άλλους να συνεχίσουν να αναπτύσσονται.


Δεν διαφημίζονται για τις καλύτερες τιμές τους αλλά με το ποιοι είναι και τι μήνυμα μεταφέρουν.

 

Δεν είναι δουλειά τους να δίνουν απαντήσεις αλλά να κάνουν ερωτήσεις.

 

Τέλος οι πνευματικοί δάσκαλοι δεν εκμεταλλεύονται τους μαθητές τους οικονομικά ή  σεξουαλικά ούτε τους κάνουν να εξαρτώνται από αυτούς.

 

επιστροφή